EROS

W rei. greckiej bóg miłości. Wg najstarszych teogonii (m.in. Hezjoda), miał wyłonić się bezpośrednio z Chaosu. Później uznano go za syna Afrodyty i Hermesa (lub – Aresa). Hymny ku czci tego boga tworzyć mieli Olenos, Pamfos i – Orfeusz, a śpiewali je jeszcze w wiele wieków później Likomidzi (attycki szczep koło Aten). Bardzo popularna była opowieść o miłości E. i Psyche. Boga tego przedstawiano jako skrzydlatego chłopca, uzbrojonego w łuk i strzały, którymi ranił ludzi i bogów. Nikt nie był przed nim bezpieczny, a zranienie powodowało wielką miłość. Szczególną czcią otaczali E. mieszkańcy Parium (nad Hellespontem) oraz Tespiów (w Beocji). Ci ostatni obchodzili jego święto (połączone z zawodami muzycznymi i atletycznymi) na górze Helikon oraz posiadali najstarszy jego posąg, wykonany z nie ociosanego kamienia. Poza tym ołtarz E. znajdował się w Atenach, a posągi w świątyniach Afrodyty w Koryncie i Megarze. Zob. też Amor.

Znalazłeś się tutaj dzięki współpracy z poniższym serwisem:

Jestem nauczycielem z długoletnim stażem prowadzenie tego bloga to moja pasja, bardzo to się cieszę, ze trafiłeś na ten serwis, podzielę się z Tobą moją wiedzą dotyczącą świata nauki. Zapraszam do czytania!
error: Content is protected !!